De kleine madam groeit als kool. Voordat ik het weet schiet ze in de volgende maat kleding of schoenen. Maar dat niet alleen: ook haar nagels groeien als kool. En aangezien mijn dochter nogal beweeglijk is en last van babyeczeem heeft, krabt ze zichzelf al snel open. Laatst had ze zichzelf een hele jaap gekrabt op haar hoofdje. Een fikse snee, maar de kleine madam keek er zelf niet op of om van. Toch komt mama of papa dan weer opdraven met een nagelknippertje. Hup! Weer knippen die nageltjes.
Ik probeer de nagels vaak te knippen als ze op de commode ligt. Lekker op mijn hoogte. Maar de kleine madam vindt het vooral gezellig. Ze grijpt, kraait en zwaait. Dus je kunt begrijpen dat dit niet echt een succes is. Ik heb mijn dochtertje ondertussen al drie keer in haar vingers geknipt in plaats van haar nagels. Oeps! Dus snel een pleistertje om haar bloedende vingertje. De kleine madam huilt er niet om, maar ik voel me wel er bezwaard. En mijn man zegt al gekscherend: “Ga je weer vingers knippen, schat? Zal ik de pleisters vast klaarleggen?” Niet echt leuk om te horen natuurlijk. Maar ja, er zit ondertussen wel een kern van waarheid in.
De laatste weken is het nagelknippen een heel project geworden bij ons. Ik maak een flesje en ga lekker zitten met de kleine meid. Die is even totaal gefocust op haar flesje, terwijl mijn man voor babypedicure speelt. Netjes nagels knippen en vijlen. En ik probeer haar focus zoveel mogelijk bij de fles te houden. Dat gaat eigenlijk best goed. Maar ja, echt praktisch is natuurlijk anders.
Hoe doen of deden jullie dat toch? Hebben jullie tips en trucs om die kleine ieniemienie nageltjes bij te knippen, zonder meteen een bloedbad te veroorzaken? Help!
Wil je meer lezen over opvoeden en moederschap?
Schrijf je dan in voor mijn maandelijkse nieuwsbrief of volg me op Pinterest, Facebook en Instagram.
Deze blog bevat geen samenwerking met een bedrijf, maar komt volledig voort uit mijn eigen inspiratie. In deze blog staan wel affliate links.
