De kleine madam: Ochtendhumeurtje

De kleine madam: Ochtendhumeurtje

Ik hang onderuit op een kussen en kijk om me heen. Ik zucht. Mama pakt haar mobiele telefoon.

Ze zegt: “Zullen we een leuk filmpje maken?”

Ik kijk mama van boven naar beneden aan en laat weer een zucht. Ik kijk weg. “Kun je eens lachen naar mama?” hoor ik mama’s stem zeggen, maar ik kijk mooi niet. Ik kijk naar het raam, naar buiten. De lucht is helemaal blauw en het is heel licht buiten. Ik heb het warm. Ik wrijf eens over mijn buikje. “Schatje, schatje” roept mama. Ik werp haar een boos blikje toe.

Ik wrijf in mijn oogjes en zucht weer een zuchtje.

Opeens zie ik mama’s hoofd op me afkomen. Met grote lippen die me een kusje willen geven. Ik draai mijn hoofdje snel weg. Dacht het niet, mama. Daar heb ik nu toch helemaal geen zin in.

Ik grom een klein grommetje en kijk mama boos aan.

“Nou, nou, wat zijn we chagrijnig” zegt mama lachend, “Heb je een ochtendhumeur?” Ze pakt me op en drukt rustig zich tegen me aan. Ik zucht en leg mijn hoofdje op haar schouder. Dit vind ik wel fijn. Starend naar het raam, terwijl mama mijn rugje streelt. Ik gaap een gaapje. Ik ben zo moe…

Mijn oogjes vallen langzaam dicht.

Liefs,
de kleine madam

Een reactie plaatsen