De kleine madam: Een kado voor mij

Ik had mama en papa er al over horen praten. Ik zou iets leuks krijgen. Echt iets voor mij. Een tweedehandsje, dat wel. Maar nog wel netjes. Van een oud vrouwtje geweest, zei mama. Maar het was netjes en nog helemaal goed. Mama was blij. Papa was blij. En toen ging papa op pad om het te halen. Mama bleef bij mij thuis en vertelde me er al over: “Dan kun je af en toe eens lekker op pad. Zonder mama of papa.” Ik keek haar aan. Zonder mama of papa? Ik kon het me moeilijk voorstellen. Ik keek haar met een fronsje aan. “Dat is leuk hoor” zei mama. En ik lachte. Daarna ging ik spelen met meneer Uil, ook heel belangrijk. Ik rammelde, husselde en stopte hem in mijn mond. Ik lag lekker in mijn box en was het eigenlijk alweer vergeten.

Eigenlijk was ik nog in een diep gesprek met meneer Uil, toen papa ineens voor mijn box stond. “Ik heb een kadootje voor je.” Zei papa met een lach. Oh ja, dat is waar ook, dacht ik. En ik smeet meneer Uil aan de kant. Ik lachte breeduit naar papa en trappelde met mijn armpjes en beentjes. Mag ik mee, papa? Papa haalde me uit de box en samen gingen we naar mijn kado toe. Het was groter dan ik had gedacht. Ik vroeg me af hoe ik hiermee op pad kon.

Papa zette me er middenin. In een soort stoffen stoeltje. Om mijn heen zaten allemaal knopjes. Mijn voetjes voelde ik op de vloer. Hé, ik kan staan. Alleen! Ik lachte eens naar papa. En toen naar mama. Daarna keek ik weer naar mijn kado. Ik zag allemaal knopjes voor me en een groot rond ding. Wat interessant. Ik bekeek eens goed alle kleurtjes en vormpjes. Mama drukte op een knopje en ik hoorde geluid. En zag allemaal lampjes branden. Wat leuk! Ik bewoog mijn voetjes en ineens bewoog alles mee. “Nu kun je de kamer door vliegen” zei papa. Ik lachte naar papa. Dit is leuk. Mijn eerste eigen vliegtuig…

3 gedachten over “De kleine madam: Een kado voor mij

Een reactie plaatsen