De kleine madam: De grote ontdekking

De kleine madam: De grote ontdekking

Wow.. Wat mooi. Wat interessant. Ik geloof mijn eigen oogjes niet.

Met open mondje staar ik ernaar. Het was me eerder nooit zo opgevallen. Ik beweeg het wat en het heeft ineens een andere vorm. Wow. Mijn mondje staat nog steeds open. Ik ben er stil van. Met mijn oogjes bekijk ik elk detail. Ik houd het omhoog, dan weer ietsjes naar beneden. Iets opzij en weer terug.

Volgens mij doe ik dit zelf, bedenk ik me. Want als ik wil dat het naar beneden gaat, dan gaat het ook echt naar beneden. Kijk, daar doe ik het weer. Heel langzaam. Ik kijk er goed naar. Ik lach een klein lachje. Ja, dat doe ik zelf! Wow… Wat bijzonder. Mijn lachje valt weg en ik concentreer me weer goed. Ik kan hier uren lang naar kijken.

Mijn vriendjes in de box kijken ook toe. De beer, Kitty, olifant en Pip. Ze zijn er stil van. Net als ik. Met grote oogjes kijken we met zijn allen naar mijn nieuwste ontdekking. Oh wat zijn ze mooi. En oh, wat zijn ze handig. En oh, kijk! Ik kan ze weer bewegen. En oh, nu blijven ze weer stil. Ik kijk met open mondje en grote oogjes.

Alle speelgoed in mijn box vallen in het niet bij deze wonderbaarlijke ontdekking: Mijn handjes.

Liefs,
de kleine madam

1 gedachte over “De kleine madam: De grote ontdekking

  1. Hi lieve kleine Madam.
    Je handjes hè, dát is toch wat hè??
    Ze kúnnen zovéél, ze doen dingen wat ik eerder niet heb geweten . . .
    Ben benieuwd wat wat ze nóg meer kunnen . . Vertel het me de volgende keer maar weer dan kom ik
    weer . .

Een reactie plaatsen